هشتم شوال 1344 ق، روزی است که بقعه‏ های متبرک امامان آرمیده در زمین پاک بقیع، به دست گروه منحرف «وهّابی» به ویرانه ‏ای تبدیل گشت و هجوم وحشیانه و جاهلانه این گروه،

بیانیه علمای مکه و نجدعلمای مکه در راس آنها، شیخ عبدالقادر شیبی کلیددار خانه کعبه، به دیدن ابن‌سعود آمدند، ابن سعود سخنانی ایراد کرد و در ضمن آن از دعوت محمد بن

یكی از جنایتهای كه در تاریخ معاصر به وقوع پیوسته و قلب تمامی انسانهای دارای وجدان بیدار و بالاخص شیعیان را بشدت جریحه دار نموده ، تخریب قبور ائمه بقیع (علیهم السلام)

وهابی‌های برای نخستین بار در سال 1220 هجری قمری به اماکن متبرکه مدینه منور دست درازی کردند و در نهایت در بحبوحه جنگ آنان با عثمانی و با ضعیف شدن وهابیان، ‌مسلمانان

 در هشتم شوال 1344ق، قبرستان مقدس بقیع در شهر مدینه، به دست پیروان گروه وهابیت، به ویرانه‏ ای تبدیل شد. ویران ‏سازی قبرهایی که پله‏ های آسمان بود، ریشه در افکار

 هر چند انتهای فلک خاک این در استخاک بقیع بر سر ما تاج دیگر استبال فرشته منت از این خاک می کشدجنت کجا به گرد و غبارش برابر استبوی بهشت واقعه هرچند دلرباستاین قطعه

گلویم خشک از بغض است و چشمانم ز باران ترپریشان است احوال من از حالی پریشان ترمزار جانشینیان نبی را بی نشان کردندو می دانند خود را از مسلمانان مسلمان ترگمان ذره ها

 
خاکی که چون عرش خدا شأنش رفیع استبی ‌بقعه درگاهی‌ست که نامش بقیع استاینجا قیامت را به خلوت می توان دیدزیرا که پنهان در دلش چندین شفیع استاز عرض حاجت بی نیازی زائر

خوش آن نسیم که مى آید از کنار بقیعخوشا هواى روان بخش و مُشکبار بقیعفرشتگان ز زمین مى برند سوى بهشتبراى غالیه‌ی حوریان غبار بقیعاگر که طور تجلّى ز صدق مى طلبىبیا به

از صفای ضریح دم نزنیدحرفی از بیرق و علم نزنیدگریه های بلند ممنوع استروضه كه هیچ سینه هم نزنیدكربلا رفته ها كنار بقیعحرفی از صحن و از حرم نزنیدزائری خسته ام