نامش فاطمه دختر حزام بن خالد عامری و مادرش ثمامه بود. در حدود سال پنجم هجری در كوفه و یا اطراف آن متولد گردید. وی در عصر خود یكی از زنان با فضیلت، پرهیزگار، عابد، با

 
سیزدهم جمادی‏ الثانی، یادآور روزی غم‏ انگیز است؛ روزی که در آن مادری فداکار و بانویی با عظمت از تبار دلاوران، به سوی معبود پر کشید.ام البنین، مادر پسرانِ علی علیه

ام البنين، (محدث، متوفى سال 70 ه) (فاطمه كلابيه)، دختر حزام، از زنان مؤمن، شجاع و فداكار بود.روايت است كه اميرالمؤمنين عليه السلام پس از شهادت حضرت زهرا سلام الله

سكوت تلخ بقیع را مویه های جانسوز مادری در هم می شكند:دیگر به من مادر پسران نگویید؛ چون مرا به یاد شیران قوی پنجه ام می اندازید.پسرانی داشتم كه مرا به نام آن ها ام

 
زمان، هیچ‌گاه با یادهای غبارگرفته دمساز نمی‌شود. بسیارند نام‌هایی كه زیر این آسمان پهناور گم شده‌اند، اما نامی استوار ـ با همه داغ‌های متراكم ـ در اوج آسمان

ببین باید چه دریایی از ایمان و یقین باشی،که همراه امیری، چون امیرالمومنین باشیببین باید چقدر احساس باشد در دل شیرت،که در بین زنان، تنها تو عباس آفرین باشی شجاعت

جانِ تسلیم و رضا، روحِ یقین، ام البنینخواست زهرا تا که او باشد چنین، ام البنیناو فرشته بوده و در خدمتِ زهرا ازلجلوه کرده چون ملائک بر زمین ام البنینفاطمه بود و

اي دلت بند امير المومنينرشته هاي چادرت حبل المتين مادر ماهي و خورشيد زميناي كنيز فاطمه ام البنينيك رباعي داشته ديوان توچار گل روييده بر دامان توچارقُل خوانديم در

حضرت ام البنين"با اینکه زهرا نیست، بوی یاس دارد"آخر میان دامنش عباس داردعمری دخیلم بر مزار بی چراغشچون بر محبینش نگاهی خاص داردام البنین ست و برای معنی عشقتفسیرها

بی گمان امّ البنین با عشق نسبت داشتهچون که در نزد علی بسیار حرمت داشتهالتفاتی کرده مولامان و با این التفاتبر سر آن مهربان بسیار منّت داشتهبی جهت ننشسته مهرش بر دل و

چکیده:ام البنین علیها السلام مادر حضرت عباس علیه السلام، یکی از مادران برجسته تاریخ است که زندگی او مالامال از عشق به ولایت و امامت بود. این بانوی با فضیلت و آگاه به