خواهر شدن یعنی، بلا بر جان خریدناز کودکی نازِ برادر را کشیدنخواهر شدن یعنی جدایی از تو هرگزمرگ است یک شب روی دلبر را ندیدنخواهر شدن یعنی مدینه تا کنارتبا پای دل

دیده بر راهم و با گریه کمی آرامممحتضر ,خسته ,از این بی کسی ایاممازهمان کودکی ام روزی من هجران شدچهارده سال هم از وصل پدر ناکامماز تو یک نامه فقط مانده برایم چه

 محملت با وقار می آمدسبز تر از بهار می آمدوه! عجب خوش خرام می آمدبا شکوه تمام می آمدمحملت بود و… خیل ِ استقبالکم محلی نشد زبانم لالدم قم گرم! سربلند شدیمازدعای ِ تو

 سرگشته ی مسیر عبور برادریتو از تمام فاطمیان , زینبی تری!آرام و باوقار و صمیمی و چاره سازالحق که نور دیده ی موسی بن جعفریالحق که خون فاطمه جوشیده در رگتالحق که ماده

 هر کجا حرف تو ای نور ولا می آیدجلوهء چشم من اوصاف خدا می آیدکعبه مشتاق زیارت شد و تا قم پر زدبهر پابوسی ات از کوه صفا می آیداین چه احساس قشنگی است که بین صحنتبه سراغ

چشم دلم به سمت حرم باز می‌شودبا یک سلام صبح من آغاز می‌شودپر می‌کشد دلم به هوای طواف تووقتی که لحظه لحظه پرواز می‌شود قفل دلم شکسته کنار در حرماز مرقدت دری به جنان

براى قم و مردم قم افتخارات فراوانى است. از جمله افتخارات آنان اين است كه اوّل كسانى كه براى امامان معصوم، خمس فرستاده‏اند و از جمله آن‏ها اينكه بعضى از آنان مورد

احترام مخصوص قم و اجلال ويژه ‏حضرت معصومه (سلام ‏اللَّه ‏عليها)، از نظر معنوى و در نظر مردم و جوامع از بحث‏ هاى گذشته، روشن گرديد. اكنون يادآور می شويم كه در مواردى

قم از آغاز امر و خصوصاً از هنگام ورود حضرت فاطمه بدان سرزمين و دفن بدن مطهّر آن بانوى بزرگ در اين خاك، قداستى خاصّ داشته و مورد احترام ويژه بوده است. چنانكه حرم مطهّر،

يكى از معتقدات شيعه و از مباحث كلامى، موضوع شفاعت است كه اصل آن از قرآن كريم به خوبى استفاده می شود. پيروان مكتب تشيّع و دادادگان خاندان پيغمبر عليهم
‏السّلام با

خواهر شدن یعنی، بلا بر جان خریدناز کودکی نازِ برادر را کشیدنخواهر شدن یعنی جدایی از تو هرگزمرگ است یک شب روی دلبر را ندیدنخواهر شدن یعنی مدینه تا کنارتبا پای دل

دیده بر راهم و با گریه کمی آرامممحتضر ,خسته ,از این بی کسی ایاممازهمان کودکی ام روزی من هجران شدچهارده سال هم از وصل پدر ناکامماز تو یک نامه فقط مانده برایم چه

 محملت با وقار می آمدسبز تر از بهار می آمدوه! عجب خوش خرام می آمدبا شکوه تمام می آمدمحملت بود و… خیل ِ استقبالکم محلی نشد زبانم لالدم قم گرم! سربلند شدیمازدعای ِ تو

 سرگشته ی مسیر عبور برادریتو از تمام فاطمیان , زینبی تری!آرام و باوقار و صمیمی و چاره سازالحق که نور دیده ی موسی بن جعفریالحق که خون فاطمه جوشیده در رگتالحق که ماده

 هر کجا حرف تو ای نور ولا می آیدجلوهء چشم من اوصاف خدا می آیدکعبه مشتاق زیارت شد و تا قم پر زدبهر پابوسی ات از کوه صفا می آیداین چه احساس قشنگی است که بین صحنتبه سراغ

 
امام صادق علیه السلام:إنَّ لَنا حَرَماً و هُوَ بَلَدَةُ قُمَّ و سَتُدفَنُ فيهَا امْرَأةٌ مِن أولادِي تُسَمّي فاطِمَةَ، فَمَن زارَها وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ؛ما

ابی مخنف رضوان الله علیه عالم و مورخ نامی شیعه در قرن دوم هجری می‌نویسد:امام زادگان بیست و سه نفر بودند که با حضرت فاطمه [معصومه] علیها السلام از بغداد روی به قم

در کتاب بحر الأنساب که نسخه خطی این کتاب موجود است، چنین آمده است:امام زادگان ۲۳ نفر بودند که با حضرت معصومه سلام‌الله علیها از بغداد روی به ولایت قم نهادند؛ چون به

دهم ربیع الثانی سال 201 ه ق؛ سالروز رحلت حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها)غم، غربت، خستگى، توان از دل و آرامش از جانش گرفته بود. گویی در بیت الاحزان مادر پا نهاده

1. تعدادی از اهالی ری خدمت امام صادق(علیه السلام) رسیدیند. حضرت فرمود:‌ آفرین بر برادران قمی ما. گفتند:‌ ما اهل ری هستیم (نه اهل قم). حضرت سخن خویش را تكرار فرمود و آنان