
ابن صدقه گوید: از امام صادق علیه السلام سوال شد: چرا شما زناکار را کافر نمی دانید در حالی که تارک نماز را کافر میدانید؟
دلیل شما چیست؟
حضرت فرمود:
زیرا زناکار و افرادی که به قصد لذت جویی گناه میکنند، به خاطر اینکه شهوت بر او غلبه یافته مرتکب گناه میگردد.
اما کسی که نماز را ترک میکند، و قصد ترک آن را دارد از روی خوار شمردن نماز است.
و تو میدانی که هرکس با زنی همبستر شود، فقط برای لذت جویی است اما هر کس که قصد ترک نماز کند، این ترک نماز کردنش برای لذت جویی نیست.
وقتی که لذت جویی در کار نباشد، خوار شمردن نماز در کار است وقتی که خوار شمردن نماز در کار باشد، کفر است.
عنْ هَارُونَ عَنِ ابْنِ صَدَقَةَ قَالَ:
سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام وَ سُئِلَ مَا بَالُ الزَّانِی لَا تُسَمِّیهِ کَافِراً وَ تَارِکُ الصَّلَاةِ قَدْ تُسَمِّیهِ کَافِراً وَ مَا الْحُجَّةُ فِی ذَلِکَ
قَالَ لِأَنَّ الزَّانِیَ وَ مَا أَشْبَهَهُ إِنَّمَا یَفْعَلُ ذَلِکَ لِمَکَانِ الشَّهْوَةِ وَ إِنَّهَا تَغْلِبُهُ
وَ تَارِکُ الصَّلَاةِ لَا یَتْرُکُهَا إِلَّا اسْتِخْفَافاً بِهَا
وَ ذَلِکَ أَنَّکَ لَا تَجِدُ الزَّانِیَ یَأْتِی الْمَرْأَةَ إِلَّا وَ هُوَ مُسْتَلِذٌّ لِإِتْیَانِهِ إِیَّاهَا قَاصِداً إِلَیْهَا
وَ کُلُّ مَنْ تَرَکَ الصَّلَاةَ قَاصِداً إِلَیْهَا فَلَیْسَ یَکُونُ قَصْدُهُ لِتَرْکِهَا اللَّذَّةَ فَإِذَا انْتَفَتِ اللَّذَّةُ وَقَعَ الِاسْتِخْفَافُ وَ إِذَا وَقَعَ الِاسْتِخْفَافُ وَقَعَ الْکُفْرُ .
قرب الإسناد، ۲۲
بحارالانوار، ج۶۶ ،ص۶۶









